Elkaar vinden voor Kerst

Elkaar vinden voor Kerst

december 16, 2018 3 Door Planetfirst

Op mijn website http://goodiesister,com schreef ik een stukje over Kerst. Uiteindelijk kwam ik tot een idee, een beetje als geintje, maar als ik er langer over nadenk, veel mensen zijn op zoek naar gezelschap om leuke kerstdagen mee door te brengen. Hoe kunnen we elkaar vinden? Iemand ideeën?

Hieronder het artikel zoals het op Goodiesister staat:

Veel mensen zien op tegen de feestdagen. Stress, want er moet zoveel. Eenzaamheid, want geliefden verloren, niet die warme en gezellige familie die je in de reclame of in films ziet. Geldverslindende maand want het is een commercieel aangestuurde bende.

Sommige dingen herken ik wel. Mijn verwachtingen waren altijd zo hoog en de kerst werd nooit zoals ik het me van te voren had voorgesteld. Was dit het nou? Zat ik me hier nu zo op te verheugen? Volgend jaar ga ik me echt inzetten om er iets heel speciaals van te maken.

Maar wat maakt het dan speciaal? Wat wil ik dan precies ervaren? Ik had eigenlijk geen idee. Er was een magie rondom kerst toen ik kind was, die ik de loop der jaren was kwijt geraakt. Dat gevoel, daar was ik altijd op naar zoek. Maar toen ik daarover na dacht was kerst vroeger bij ons thuis ook niet zoals in de reclames. Mijn moeder had ook stress over wat ze dat jaar weer eens moest gaan koken. Mijn vader moesten we aan zijn hoofd zeuren of hij eindelijk met ons ruitjes van rood tape op de ramen wilde maken.  Toch genoot ik daarvan als kind. Want als dat moment eindelijk aanbrak, dat mijn vader het rode tape pakte, maakte mijn hart een sprongetje. Dan mochten wij met de spuitbus sneeuw in de hoekjes spuiten. Mochten wij met sjablonen en spuitsneeuw de kerststerren en kerstklokken op het raam spuiten. Dat was het startschot dat Kerst was begonnen.

Dan brak er een periode aan van allemaal leuke dingen. De wereld zag er veel leuker uit. In het donker zag je overal voor de ramen lichtjes. Op school werd het gewone rooster doorbroken door advent kaarsen aan steken, door liedjes zingen en we keken zomaar een film tijdens de les. Thuis mocht ik mijn moeder helpen met onze namen op de kerstkaarten schrijven en ik verbaasde me er altijd over hoeveel leuke mensen wij eigenlijk kende, die we zo weinig zagen. Als we de eindelijk zover waren dat de kerstboom stond en we die met zijn allen gingen versieren, dan genoot ik dat de volwassenen ook zou uitbundig aan het meezingen waren met de kerstliedjes. Dan vond ik mijn ouders zo geweldig. Ik zag hen elkaar speelse blikken toewerpen als ze het over de cadeautjes  hadden, wacht maar wat jij krijgt straks op kerstavond en dan moesten ze lachen. We gingen winkelen en we mochten iets leuks uitzoeken om met kerst aan te trekken. Het kerstdiner was gezellig want er kwam familie en oma die dronk een advocaatje en ging dan heel grappig doen. De volgende kerstdag mochten we in pyama de hele dag doen waar we zin in hadden en mijn moeder bracht steeds lekkere hapjes rond, kliekjes van gisteren zei ze dan.

Kortom als kind genoot ik gewoon van alles omdat ik niet afgeleid werd door allerlei gedachten over hoe het zou moeten zijn. Ik leefde in het moment en zag overal het wonderlijke van in. De laatste jaren ben ik dat weer gaan proberen toe te passen. Ik schrijf weer kerstkaarten aan die mensen die nog in mijn hart zitten, waar ik aan denk, maar helaas te weinig zie omdat ik ook me laat meeslepen in druk, druk, druk. Nu ik bewust een doel heb met de kaarten schrijven, het niet meer een moetje is, is de taak ook weer plezierig. Het uitzoeken, bij iedereen even stil staan, tot de wandeling naar de brievenbus. Cadeautjes doen wij ook. Omdat we het leuk vinden elkaar te verrassen. De commercie is niet de baas. Wij kopen dingen zoals een pyama, een boek en voelen ons niet gedwongen honderden euro’s uit te geven. Sommige jaren hadden we geen zin in andere mensen om ons heen en behalve dat sommige dat HEEL JAMMER vonden is er nooit een ruzie van gekomen. De laatste jaren vinden we het wel leuk dat er familie en vrienden komen. Het eten hoeft straks niet perfect. Natuurlijk zegt iemand een keer iets aan tafel wat stom is. Dan halen we onze schouders op. We zijn allemaal mensen met onze goede en slechte kanten en de perfecte gasten bestaan niet. Maar als we zo met elkaar zijn en ik zie al die gezichten die me zo lief zijn, zelfs die gezichten die me niet altijd zo lief zijn, dan denk ik, we zijn met elkaar verbonden door het lot en het is hartstikke goed.

Ook als je eenzaam bent, tegen de kerstdagen opziet, ik hoop dat je de verwachtingen die men heeft over hoe kerst moet zijn een beetje los kan laten. Dat je extra lief bent voor jezelf en misschien gewoon lekker in pyama op de bank van een pizza kan genieten met een leuke film. Of dat je misschien open kan over dat je je op dit moment alleen voelt, dat lijkt wel het grootste taboe. Waardoor anderen niet eens weten dat jij misschien wel wilt worden uitgenodigd. Eigenlijk zou er een kerst matching bureau moeten komen. Waar je je in kan schrijven, je wensen kan kenbaar maken over hoe je de kerst zou willen doorbrengen en dat je op die manier aan de juiste mensen met dezelfde wensen gekoppeld wordt. Doe mij maar een paar extra neven die gitaar spelen en prachtig zingen zodat we rond een haardvuur met elkaar kunnen zingen.

Please follow and like us: