Waarom Planet First

Steeds meer mensen ervaren dat zij gereduceerd zijn tot een nummer. Waar regelgeving die bedoeld is om processen in een samenleving soepeler te laten verlopen, als negatief bijeffect hebben dat mensen het gevoel krijgen dat de persoonlijke context van hun verhaal niet meer meeweegt.

Beleidmakers reageren hierop door het introduceren van een participatiesamenleving. Waarin burgers worden geacht zichzelf te redden en daarbij ook te zorgen voor hun naasten en omgeving. Flexibiliteit wordt verwacht, terwijl zekerheden wegvallen. De klassieke verzorgingsstaat verdwijnt langzaam van het toneel, maar welke instituties komen daarvoor in de plaats en hoe moeten we die inrichten?

In een participatiesamenleving gaat de overheid uit van eigen kracht en zelfredzaamheid van eenieder. Naast alle rechten op zorg en voorzieningen, heeft de burger ook de plicht om voor zichzelf en hun omgeving op te komen.

In deze tijd van grote mogelijkheden op gebied van technologie, zijn mensen van elkaar vervreemd. Het lukt maar mondjesmaat mensen weer open te stellen voor veranderingen. Vooral het goed bedoelde vingertje van de overheid en grote concerns, doen meer kwaad dan goed. De uitspraak: zij hebben makkelijk praten , is dan ook een veel gehoorde uitspraak. In plaats burgers te vertellen hoe zij zouden moeten veranderen en daar allerlei regelgeving aan te verbinden, vraagt Planet First aan de burgers wat zij zelf kunnen doen om de hoognodige veranderingen te realiseren.